دانشگاه اصفهان علوم زیستی گیاهی 3041-9603 4 12 2012 08 22 Study of floristic-ecologic diversity and electrophoresis pattern of seed storage proteins in Artemisia spicigera L. in the North-West of Iran using D.S.S. method بررسی تنوع فلوریستیک-اکولوژیک و الگوی الکتروفورزی پروتئین‌های ذخیره‌ای بذر Artemisia spicigera L. در شمال غرب ایران با استفاده از روش D.S.S. 37 50 18845 FA مرتضی عطری گروه زیست‌شناسی، دانشکده علوم، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران عبدالکریم چهرگانی‌راد گروه زیست‌شناسی، دانشکده علوم، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران سمیه یوسفی Journal Article 2016 06 14 The genus Artemisia (Asteraceae) with about 200-500 species, is one of the largest genus in Anthemidae. In order to study intraspecific diversity in Artemisia spicigera in the North-West of Iran, D.S.S. method was used in this research work. Eight special stations were determined using D.S.S. method for A. spicigera and floristic-ecologic data collected from each special station. In the survey of all special stations, 75 plant species were distinguished as associated species. As the result of analysis of floristic data, as floristic marker, 6 groups were determined. This groupment distinguished the existence of intraspecific diversity in A. spicigera. Analysis of ecologic data was also confirmed the above mentioned groupment. Seed storage proteins were subjected to electrophoresis to determine the level and kind of intraspecific diversity. The results were also in accordance with the results of floristic and ecological results. Existence of differences regarding number and density of the protein bands indicated the intraspecific diversity in the populations of A. spicigera. Therefore, in this species, the groupment that introduced by floristic marker, was confirmed by ecological and electrophoresis data as well. This means that floristic groupment can only be used as a cost-effective and efficient method to stud intraspecific diversity. جنس Artemisia L. (Asteraceae) با حدود 200 تا 500 گونه، یکی از بزرگ‌ترین و گسترده‌ترین جنس‌های قبیله Anthemideae است. برای بررسی وجود تنوع درون‌گونه‌ای Artemisia spicigera در شمال غرب ایران از روش تعیین زیستگاه ویژه (D.S.S.) استفاده شد. با استفاده از این روش برای گونه A. spicigera، 8 زیستگاه ویژه تعیین و داده‌های فلوریستیک-اکولوژیک مورد نظر از هر زیستگاه ویژه جمع‌آوری گردید. در بررسی زیستگاه‌های ویژه مناطق مورد مطالعه، 75 گونه گیاهی برای A. spicigera به عنوان گونه‌های همباش (associated species) شناسایی شد. تحلیل داده‌های فلوریستیک (به عنوان نشانگر فلوریستیک) زیستگاه‌های ویژه، به تشخیص 6 گروه منجر شد. این گروه‌بندی وجود تنوع درون‌گونه‌ای را در این گیاه تعیین و مشخص نمود. تحلیل داده‌های اکولوژیک نیز گروه‌بندی‌های فوق را تأیید نمود. برای نشان دادن وجود تنوع، از بررسی پروتئین‌های ذخیره‌ای بذر به روش الکتروفورز استفاده شد که نتایج آن با گروه‌بندی‌های فلوریستیک و اکولوژیک هم‌خوانی داشت. وجود تفاوت در تعداد و شدت باندهای پروتئینی در جمعیت‌های مورد بررسی گونه A. spicigera نشان‌دهنده وجود تنوع درون‌گونه‌ای در این گونه است. بنابراین، در این گونه، گروه‌بندی با استفاده از نشانگر فلوریستیک توسط نشانگر‌های اکولوژیک (بوم‌شناختی) و الگوی الکتروفورزی پروتئین‌های ذخیره‌ای بذر نیز تأیید گردید. به این معنا که گروه‌بندی فلوریستیک در مواردی به تنهایی می‌تواند به عنوان روشی کم‌هزینه و کارآمد برای بررسی تنوع درون‌گونه‌ای به کار رود. https://ijpb.ui.ac.ir/article_18845_08662e93b843e82b43ea0d8dc86e0e89.pdf