دانشگاه اصفهان علوم زیستی گیاهی 3041-9603 6 20 2014 05 22 Floristic and ecologic characteristics of Fazelabad oriental Arbor-vitae (Platycladus orientalis) habitat, Golestan province بررسی فلوریستیک و بوم‌شناختی رویشگاه سرو نوش (Platycladus orientalis) در منطقه فاضل‌آباد، استان گلستان 137 154 18922 FA علیرضا نقی‌نژاد گروه زیست‌شناسی، دانشکده علوم پایه، دانشگاه مازندران، بابلسر، ایران مهدیس رمضانی گروه زیست‌شناسی، دانشکده علوم پایه، دانشگاه مازندران، بابلسر، ایران Journal Article 2016 06 14 Soorkesh protected area is one of the main habitat of important Tertiary relict species Platycladus orientalis in Golestan province. The altitude of this area ranges from 820 to 1680 m a.s.l. with an area of 223 ha. In a floristic survey of the area, 284 species from 212 genera and 63 families were identified. Asteraceae (42 spp.), Poaceae (34 spp.) and Papilionaceae (24 spp.) were the largest families in terms of number of species. In the assessment of life form spectrum, the dominant life forms were hemicryptophytes (47.5%), followed by the therophytes (29.2%), phanerophytes (10.9%), cryptophytes (7.4%) and chamaephytes (4.9%). The flora was composed mostly of Euro-Siberian, Irano-Turanian, Mediterranean elements (24.8%). A combined analyses of DCA indirect gradient analysis and Pearson correlation analysis of vegetation data and topographical data of 20 relevés of 100 m2 indicated that altitude, slope inclination and heat index affect floristic composition of the area. منطقه حفاظت شده سورکش فاضل‌آباد در استان گلستان با 223 هکتار در دامنه ارتفاعی 820 تا 1680 متری از سطح دریا واقع شده و یکی از زیستگاه‌های اصلی و شاخص درختچه ارزشمند سرو نوش یا سور (Platycladus orientalis) است. در بررسی فلوریستیک این منطقه، 284 گونه از 212 جنس و 63 تیره‌ جمع‌آوری و شناسایی شد. تیره‌‌های Asteraceae، Poaceae و Papilionaceae به ترتیب با داشتن 42، 34 و 24 گونه بزرگترین تیره‌‌های گیاهی هستند. از نظر شکل زیستی، همی‌کریپتوفیت‌ها (5/47 درصد) بالاترین شکل زیستی گیاهان را در بر می‌گیرند و پس از آن تروفیت‌ها، فانروفیت‌ها، کریپتوفیت‌ها و کامه‌فیت‌ها (به ترتیب با 2/29، 9/10، 4/7 و 9/4 درصد) در رتبه‌های بعدی قرار دارند. بررسی پراکنش جغرافیایی گیاهی، غلبه عناصر سه منطقه‌ای اروپا-سیبری/ ایرانی-تورانی/مدیترانه‌ای (8/24 درصد) را در منطقه نشان داد. همچنین، بر اساس تحلیل شیب تغییرات ترکیب پوشش گیاهی منطقه بر مبنای نتایج تلفیقی تحلیل تطبیقی قوس‌گیری شده (DCA) و تحلیل همبستگی با استفاده از داده‌های ترکیب پوشش گیاهی و ویژگی‌های توپوگرافی تعداد 20 قطعه نمونه 100 متر مربعی که با روش انتخابی در سطح کل منطقه نمونه‌برداری شده بود، مشخص شد که عواملی همچون: ارتفاع از سطح دریا، شیب دامنه و شاخص گرمایی نقش مؤثری بر تغییرات ترکیب پوشش گیاهی منطقه دارند. https://ijpb.ui.ac.ir/article_18922_d161d0ea2aca3a0801a3df1d2212b11e.pdf