دانشگاه اصفهان علوم زیستی گیاهی 3041-9603 9 1 2017 05 22 Floristic study of the Ghalaei -Kashkan region (Lorestan). بررسی پوشش گیاهی منطقة قلایی کشکان در استان لرستان 21 44 21554 10.22108/ijpb.2017.21554 FA محمد مهرنیا مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی لرستان Journal Article 2016 02 06 Collecting plant specimens and the continuation of this gathering lead to a better understanding of ecosystems, raising awareness about biodiversity and it is criterion for evaluating the genetic erosion over time. Ghalaei-Kashkan covers an area about 30,000 km² and is located in the central Zagros Mountains. Herbarium specimens of the area were collected based on common methods of regional floristic studies during years 1991 to 2013, and named by the Floras of Iran and neighboring countries. In this research, 551 species belonging to 355 genera and 73 families were determined. The chorology of species showed that the highest percentage of the species belonging to the Irano-Turanian region. Permanent Kashkan river caused a strip of the wetland plants have been presented in the northern part of the Ghalaei -Kashkan. <em>Quercus infectoria</em> and <em>Cercis siliquastrum</em> belonging to sub-mountain element that grow in the northern parts. In southern parts of the Ghalaei -Kashkan, particular plant species have been distributed at different altitudes and is divided into Alpine and sub-mountain types. Alpine vegetation type includes mountain Bromegrass, onions (<em>Allium jesdianum</em>), <em>Smyrnium cordifolium</em>, <em>Rheum ribes</em>, and also thorn-cushion vegetations such as<em>: Astragalus</em> spp., <em>Acantholimon</em> spp., <em>Onobrychis</em> spp. and <em>Acanthophyllum</em> spp.. In mountainous type, Oak forests associations are formed. Impact of human on sub-mountain ranges is the main cause of degradation. Genetic erosion in the area implies that the three level of biodiversity: ecosystems, species and populations are under serious threat. <br />  <br /><strong> </strong> جمع‌آوری نمونه‌های گیاهی و تداوم این جمع‌آوری‌ها، شناخت بیشتر بوم‌سامانه‌ها، افزایش آگاهی دربارة تنوع زیستی را سبب می‌شود و معیاری برای بررسی میزان فرسایش ژنتیکی با گذشت زمان است. منطقة قلایی کشکان به مساحت حدود 30000 کیلومتر مربع، در کوه‌های زاگرس میانی قرار گرفته است. برای بررسی فلوریستیک پوشش گیاهی منطقة قلایی کشکان، در سال‌های 1380 تا 1392، گیاهان منطقه با روش‌های مرسوم فلوریستیک، جمع‌آوری و با منابع موجود، در سطح تیره، جنس و گونه شناسایی شدند. در‌ مجموع، 551 گونه شناسایی شدند که متعلق به 73 تیره و 355 جنس هستند. بررسی پراکنش جغرافیایی گونه‌ها نشان می‌دهد که بیشترین درصد گونه‌ها متعلق به عناصر ناحیة ایرانی - تورانی است. وجود رودخانة دائمی کشکان سبب شده است که در قسمت شمالی منطقه و معمولاً در امتداد رودخانه، نواری از گیاهان ماندابی حضور داشته باشند. گونه‌های دارمازو (<em>Quercus infectoria</em>) و ارغوان (<em>Cercis siliquastrum</em>) هر‌دو از عناصر کوهپایه‌ای هستند که در قسمت‌های شمالی حضور دارند. در قسمت‌های جنوبی منطقه، در هر طبقة ارتفاعی، گونه‌های ویژه‌ای رویش دارند که بر این اساس به دو تیپ کوهپایه‌ای و کوه‌سری تقسیم‌بندی می‌شوند. در تیپ کوه‌سری عمدتاً گراس‌های کوه‌سری، گیاهان پیازی مانند<br />  <em>Allium jesdianum</em>، گونه‌هایی مانند ریواس (<em>Rheum ribes</em>)، آوندول (<em>Smyrnium cordifolium</em>)، همچنین شکل‌های بوته‌ای خاردار و بالشتک‌ مانند همچون جنس‌های <em>Astragalus</em>، <em>Acantholimon</em>، <em>Onobrychis</em> و <em>Acanthophyllum</em> حضور دارند. در تیپ کوهپایه‌ای، جنگل‌های بلوط، جوامع تشکیل می‌دهند. بیشترین تخریب‌های انسان در محدودة کوهپایه‌ای است. به‌علت فرسایش ژنتیکی منطقه، سه سطح تنوع زیستی شناخته‌شده شامل بوم‌سامانه‌ها، گونه‌ها و جمعیت‌ها در معرض تهدید جدی هستند.<br />  <br />   https://ijpb.ui.ac.ir/article_21554_05a2ea8bb0a6f5559c5cd2a0e8a6efb4.pdf