دانشگاه اصفهانعلوم زیستی گیاهی3041-960372320150321Full Journal + Appendixes (Spring 2015)متن کامل مجله + پیوستها (بهار 1394)018959FAJournal Article20160614https://ijpb.ui.ac.ir/article_18959_9f62f89037777c498a758e98e2dcdc3a.pdfدانشگاه اصفهانعلوم زیستی گیاهی3041-960372320150321Study of floristics, life form and chorology of plants in Shimbar protected area (Khuzestan province)معرفی فلور، شکل زیستی و پراکنش جغرافیایی گیاهان منطقه حفاظت شده شیمبار (استان خوزستان)11418956FAمهریدیناروندگروه زیستشناسی، دانشکده علوم، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایرانحمیداجتهادیگروه زیستشناسی، دانشکده علوم، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایرانمحمدجنگجوگروه مرتع و آبخیزداری، دانشکده منابع طبیعی و محیط زیست، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایرانبهراماندرزیانمرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان، اهواز، ایرانJournal Article20160614The Shimbar or Shirin Bahar region with an area of 53000 h is located in 45 km north east of Masjed Soleyman city, Andica town and north of Shahid Abaspour dam. The area belongs to the Zagrosian district of Irano-Turanian region. In three seasons, winter, spring and summer of 2012 to 2013, herbarium specimens of the area were collected and named by the Floras of Iran and neighboring countries. In this research, 189 species belonged to 149 genera and 51 families were determined. Most of the species belonged to Asteraceae with 23, Poaceae with 19, Lamiaceae and Papilionaceae with 18, Rosaceae with 10, Apiaceae with 9 and, Brassicaceae followed by the Caryophyllaceae each with 8 species. The life forms of the species in Shimbar included 13% phanerophytes, 6% chamephytes, 25% hemicryptophytes, 15% cryptophytes and 41% therophytes. The highest precent of the species belonged to the Irano-Turanian region.
<strong> </strong>
منطقه شیمبار یا شیرین بهار با مساحتی معادل 53 هزار هکتار در 45 کیلومتری شمال شرقی مسجد سلیمان و در محدوده بخش اندیکا و در دامنه شمالی دریاچه سد شهید عباسپور در حوزه زاگرسی، ناحیه ایرانی-تورانی قرار دارد. پوشش گیاهی منطقه با پیمایش میدانی در سه فصل زمستان، بهار و تابستان، سالهای 1391 و 1392 جمعآوری و پس از پرس و خشک کردن با منابع فلوری مرتبط با ایران و کشورهای همسایه شناسایی شد. در پژوهش حاضر، تعداد 189 گونه متعلق به 149 جنس و 51 تیره شناسایی شد. بزرگترین تیرههای گیاهی منطقه، Asteraceae با 23 گونه، Poaceae با 19 گونه، Lamiaceae با 18 گونه، Papilionaceae با 18 گونه، Rosaceae با 10 گونه، Apiaceae با 9 گونه، Brassicaceae و Caryophyllaceae هرکدام با 8 گونه بودند. ترکیب اشکال زیستی گیاهان منطقه به صورت 13 درصد فانروفیت، 6 درصد کامهفیت، 25 درصد همیکریپتوفیت، 15 درصد کریپتوفیت و 41 درصد تروفیت است. بیشترین درصد گونهها متعلق به ناحیه ایرانی-تورانی بود.https://ijpb.ui.ac.ir/article_18956_999c69bef77b98c41c7d23bb0d0ffcae.pdfدانشگاه اصفهانعلوم زیستی گیاهی3041-960372320150321Effect of salt stress on protein pattern and some physiological parameters of Lycopersicon peruvianum under in vitro cultureاثر تنش شوری بر الگوی پروتئینی و برخی از شاخصهای فیزیولوژی گیاه Lycopersicon peruvianum L. در شیشه152818963FAفیروزهربیعیگروه زیستشناسی، دانشکده علوم، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایرانعلی اکبراحسانپورگروه زیستشناسی، دانشکده علوم، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایرانJournal Article20160614In this study, <em>Lycopersicon peruvianum </em>line815 was grown on MS medium containing 0, 60, 90 and 120 mM NaCl. After 4 weeks of NaCl treatment dry and fresh weights, chlorophyll a, b, total chlorophyll and caretenoid, proline, sodium and potassium, , the total protein, SDS-PAGE pattern were studied. The results showed that dry and fresh weight in shoot and root decreased with increasing of NaCl concentration. Chlorophyll and carotenoid pigments did not show any significant difference between the control and the treated explants. Proline and sodium contents increased with salinity compared to the control, but the potassium level and total protein content decreased. K<sup>+</sup>/Na<sup>+</sup> ratio decreased with increasing of salt stress. In addition, SDS-PAGE results showed different protein pattern between the treated and the untreated plants. According to the mentioned results salt stress could directly affect plant growth and it had indirect on metabolism of plant.
<strong> </strong>
در بررسی حاضر، گیاه گوجه وحشی (Lycopersicon peruvianum)، لاین ۸۱۵ در محیطکشت MS حاوی غلظتهای ۰، ۶۰، ۹۰ و ۱۲۰ میلیمولار نمک NaCl در شرایط کشت در شیشه کشت داده شدند. پس از ۴ هفته تأثیر نمک NaCl بر مقدار وزن تر و خشک، کلروفیلهای a، b، کلروفیل کل و کاروتنوئیدها، پرولین، سدیم و پتاسیم، و پروتئینهای محلول کل بخش هوایی گیاه و الگوی الکتروفورزی پروتئین با روش SDS-PAGE بررسی شد. نتایج بیانگر آن بود که با افزایش شوری، مقدار وزن تر و خشک بخش هوایی و ریشه در مقایسه با گیاه شاهد کاهش یافت. در بررسی اثر تنش شوری بر رنگیزههای فتوسنتزی، میزان کلروفیل و کاروتنوئید در گیاهان تحت تنش شوری نسبت به نمونه شاهد اختلاف معنیداری نشان نداد. با افزایش غلظت NaCl در محیط، افزایش معنیداری در مقدار پرولین و سدیم نسبت به گیاهان شاهد مشاهده شد در حالی که مقدار پتاسیم و پروتئینهای محلول کل کاهش یافت. همچنین، میزان نسبت پتاسیم به سدیم با افزایش غلظت نمک در گیاه کاهش یافت. نتایج SDS-PAGE نشان داد که الگوی پروتئینهای گیاه شاهد با گیاهان تحت تنش تفاوتهای آشکاری در برخی از نوارهای پروتئینی داشته، که بیانگر اختلاف اثر تیمار شوری بر پروتئوم گیاه بود. بر اساس نتایج به دست آمده میتوان نتیجهگیری نمود که تنش شوری به طور مستقیم بر رشد این گیاه اثر گذاشته است و به طور غیر مستقیم نیز بر متابولیسم آن تأثیر میگذارد، همچنین سبب تغییرات مهمی در بیان ژنهای گیاه میگردد.https://ijpb.ui.ac.ir/article_18963_1174125dfbbb9c77180de8c934709ac7.pdfدانشگاه اصفهانعلوم زیستی گیاهی3041-960372320150321Production of transgenic soybean by the half-seed explantتولید سویای تراریخت با استفاده از ریزنمونه نیمه بذر294018961FAسمیههوشیارگروه زیستشناسی، دانشکده علوم، دانشگاه گلستان، گرگان، ایرانمحمدباقرباقریه نجارگروه زیستشناسی، دانشکده علوم، دانشگاه گلستان، گرگان، ایرانمهنازاقدسیگروه زیستشناسی، دانشکده علوم، دانشگاه گلستان، گرگان، ایراناحمدعبدلزادهگروه زیستشناسی، دانشکده علوم، دانشگاه گلستان، گرگان، ایرانJournal Article20160614oybean (<em>Glycine max</em>), one of the most important agronomic crops in the world, is considered as a rich source of oil and protein production and much effort has been directed towards its genetic improvements using conventional breeding techniques, as well as molecular genetic approaches. Meanwhile, optimization of transformation of soybean requires an efficient system for production of stable transgenic lines. In this study, we reported the first attempt to use the cotyledonary node derived from mature seed for <em>Agrobacterium</em> mediate plant transformation in Iran. Surface-sterilized soybean seeds of DPX and Gorgan3 cultivars were soaked in distilled water overnight and used for explant production. The explants were inoculated in <em>Agrobacterium tumefaciense</em> (LBA4404) containing pBI121 solution. Positive transgenic plants which remained green in the presence of kanamycin, as a selectable marker, were used for the GUS assay. PCR, sequencing and the GUS assay showed successful expression of the <em>GUS</em> gene in the regenerated plants in both cultivars. Simplicity and efficiency were the main advantages of using the half-seed method which can be used to introduce useful and/or novel gene(s) into soybean.
<strong> </strong>
سویا (Glycine max) یکی از مهمترین محصولات کشاورزی و منبعی غنی جهت تولید روغن و پروتئین در جهان است و تلاشهای فراوانی برای بهبود ژنتیکی آن با استفاده از روشهای زادآوری سنتی و مهندسی ژنتیک انجام شده است. اما اصلاح سویا با روش سنتی با توجه به خودلقاح بودن این گیاه و تنوع ژنتیکی کم واریتههای آن، مشکل آفرین است و استفاده از روشهای نوین مهندسی ژنتیک جهت انتقال ژن به سویا به یک سیستم کارا برای تولید لاینهای تراریخت پایا احتیاج دارد. در پژوهش حاضر، نتایج حاصل از نخستین تلاش برای تولید سویای تراریخت با استفاده از ریزنمونه نیمه بذر، با واسطه آگروباکتریوم در کشور گزارش میگردد. به این منظور، دانههای سویا از ارقام DPX و گرگان 3 پس از استریل سطحی و یک شب آبنوشی برش خورده، ریزنمونههای نیمه بذر آماده گردید. در ادامه، ریزنمونهها با سوسپانسیون Agrobacterium tumefaciens سویه LBA4404 حاوی پلاسمید pBI121 تلقیح گردیدند. گیاهان باززایی شدهای که روی محیط انتخابی حاوی کانامایسین به رنگ سبز باقی مانده بودند جهت تأیید حضور ژن انتخاب شد. واکنش PCR، تعیین توالی و آزمون GUS سنجی انتقال، حضور و بیان موفق این ژن را در گیاهان باززایی شده هر دو رقم نشان داد. رقم DPX عملکرد بهتری در مقایسه با رقم گرگان 3 از نظر درصد تراریزش دارا بود. مزیت اصلی استفاده از ریزنمونه نیمه بذر جهت انتقال ژن به سویا، سادگی و کارآیی بالای آن است و میتواند در آینده جهت انتقال ژنهای مفید بهکار گرفته شود.https://ijpb.ui.ac.ir/article_18961_f3038123452f855e081067492eaa0abf.pdfدانشگاه اصفهانعلوم زیستی گیاهی3041-960372320150321Study of callus initiation and growth criteria atdifferent concentrations of 2,4-D and kinetinin Taxus baccata L. embryo cultureبررسی اثر غلظتهای مختلف کینتین و 2,4-D بر ایجاد و رشد کالوسدر کشت رویان گیاه سرخدار (Taxus baccata L.)415018958FAسید جوادداورپناهمرکز تحقیقات زیست فناوری کاربردی، دانشگاه علوم پزشکی بقیه الله (عج)، تهران، ایرانمهردادلاهوتیگروه زیستشناسی، دانشکده علوم، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایرانرامینکریمیانمرکز تحقیقات زیست فناوری کاربردی، دانشگاه علوم پزشکی بقیه الله (عج)، تهران، ایرانJournal Article20160614<em>Taxus baccata</em> L. is the main and almost the sole source of paclitaxel, which is an anti neoplastic agent and is used as a cure for treatment of breast and ovary cancer. Since production of this drug is almost a destructive process and yew is an endangered plant, it is required to optimize its tissue culture and micropropagation system. In order to produce embryo derived callus 16 combinations of two plant growth regulators; 2,4-D (0, 0.5, 1 and 1.5 mg/L) and Kinetin (0, 0.1, 0.5 and 1 mg/L) were used to study its effects on callus formation and growth in Taxus baccata. It was determined that 1.5 mg/L 2,4-D + 0.1 mg/L kinetin was the best combination for callus growth. Increasing 2,4-D concentration, however, promoted callogenesis while kinetin only in a narrow range had positive effect on callus initiation.
<strong> </strong>
گیاه سرخدار (<em>Taxus baccata</em> L.) منبع اصلی پاکلی تاکسول است که در درمان سرطان زهدان و پستان به کار میرود. با توجه به این که تولید این دارو نیازمند قطع درختان سرخدار است و این گونه در خطر انقراض است ضروری است سیستم کشت بافت و ریزازدیادی آن بهینهسازی شود. در این راستا، برای تولید کالوس تأثیر 16 ترکیب مختلف از دو تنظیمکننده رشد 2,4-D (0، 5/0، 1 و 5/1 میلیگرم بر لیتر) و کینتین (0، 1/0، 5/0 و 1 میلیگرم بر لیتر) بر کالزایی و معیارهای رشد کالوس درکشت رویان سرخدار ایرانی بررسی شد. مشخص شد بهتـــــرین ترکیب مؤثر بر رشد ترکیب 5/1 میلیگرم بر لیتر 2,4-D و 1/0 میلیگرم بر لیتر کینتین است و القای کالوس با افزایش غلظت 2,4-D به طور صعودی افزایش مییابد. با این حال، افزایش غلظت کینتین در محدوده غلظت 5/0 تا 5/1 میلیگرم بر لیتر موجب افزایش نرخ کالزایی میشود. با این حال، کینتین اثر مثبت چندانی در رشد کالوس نشان نمیدهد و به نظر میرسد نیازی به حضور آن جهت رشد کالوس نباشد.https://ijpb.ui.ac.ir/article_18958_6fb374c8cef62129e663868f8e696cbd.pdfدانشگاه اصفهانعلوم زیستی گیاهی3041-960372320150321The effect of inoculation with mycorrhizal arbuscular fungion expression of limonene synthase in Mentha spicata L. genotypesتأثیر تلقیح دو گونه قارچ میکوریز آربوسکولار بر بیان ژن لیموننسنتاز در ژنوتیپهای نعنا سبز (Mentha spicata L.)516218962FAمعصومهاحمدی خوییگروه زیستشناسی، دانشکده علوم، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایرانلیلاشبانیشهرکرد، دانشگاه شهرکرد، دانشکده علوم پایه، گروهزیست شناسیJournal Article20160614Spearmint (<em>Mentha spicata</em> L.) is an important economical and medicinal plant from Lamiaceae family, which has gained research attraction as a model for biosynthesis of essential oils due to its high capability for synthesis of monoterpenes. Limonene is a simple monoterpene and its biosynthesis is catalyzed by limonene synthase; a key regulatory enzyme in the biosynthesis pathway of monoterpenes in spearmint plant. This study was concerned with the effect of colonization of roots with <em>Funneliformis mosseae</em> and <em>F. etunicatum</em> fungi on spearmint plant growth indices, leaf essential oils and changes in the expression of limonene synthase (<em>LS</em>) gene. This study also explained the application of GADPH gene as the internal standard for real-time quantitative PCR (RTqPCR) analysis of <em>LS</em> in spearmints. Our results showed that essential oil content of leaf in spearmint genotype Meybod inoculated with <em>F. etunicatum</em> was higher than that of genotypes from populations Kashan and Bojnourd and was 130% higher than the control. According to the results of this study, increase in transcript accumulation of the <em>LS</em> gene in leaves of spearmint plants inoculated with <em>F. etunicatum</em> was concordant with the increased essential oil contents and was dependent on the plant genotype.
<strong> </strong>
نعنا سبز (Mentha spicata L.) گیاهی با اهمیت اقتصادی و خاصیت دارویی زیاد از تیره Lamiaceae است که به علت سنتز مقادیر زیادی مونوترپن (اسانس) به عنوان مدلی برای متابولیسم این ترکیبات مورد توجه پژوهشگران مختلف قرار دارد. لیمونن یک مونوترپن ساده است که بیوسنتز آن توسط لیموننسنتاز که یک آنزیم تنظیمی کلیدی در مسیر بیوسنتزی مونوترپنها در M. spicata است، کاتالیز میشود. در مطالعه حاضر، تأثیر کلونیزاسیون ریشه با قارچهای etunicatum Funneliformis و F. mosseae بر شاخصهای رشد، غلظت اسانس و تغییرات بیان ژن لیموننسنتاز (LS) در سه ژنوتیپ (کاشان، بجنورد و میبد) نعنا سبز بررسی شده است. استفاده از ژن GADPH به عنوان استاندارد داخلی برای اندازهگیری بیان کمّی ژن لیموننسنتاز در بررسی حاضر توضیح داده میشود. نتایج این تحقیق نشان داد که محتوای اسانس در برگهای M. spicata ژنوتیپ میبد تلقیح شده با قارچ F. etunicatum بیشتر از ژنوتیپهای گرفته شده از جمعیتهای کاشان و بجنورد است و در مقایسه با شاهد 130 درصد افزیش را نشان داد. بر اساس نتایج پژوهش حاضر، افزایش تجمع رونوشتهای ژن لیموننسنتاز در برگهای M. spicata تحت تأثیر تلقیح با قارچهای میکوریز آربوسکولار، هماهنگ با افزایش محتوای اسانس و تحت تأثیر ژنوتیپ گیاه است.https://ijpb.ui.ac.ir/article_18962_a4431273f7a47341414b83c1e152e225.pdfدانشگاه اصفهانعلوم زیستی گیاهی3041-960372320150321The effects of boron on improving aluminium tolerance in coriander (Coriandrum sativum L.)بررسی تأثیر عنصر بور در بهبود تحمل نسبت به فلز سنگین آلومینیوم در گیاه گشنیز (Coriandrum sativum L.)637418960FAعلیگنجعلیگروه زیستشناسی، دانشکده علوم پایه، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایرانآزادهصفار یزدیگروه زیستشناسی، دانشکده علوم پایه، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایرانمنیرهچنیانیگروه زیستشناسی، دانشکده علوم پایه، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایرانمهردادلاهوتیگروه زیستشناسی، دانشکده علوم پایه، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایرانزهرارضاییگروه زیستشناسی، دانشکده علوم پایه، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایرانJournal Article20160614In this study, the role of boron (BO<sub>3</sub><sup>3</sup><sup>-</sup>) on improving tolerance of coriander plant (<em>Coriandrum sativum</em> L.) subjected to different concentrations of aluminum (Al<sup>3+</sup>) was evaluated. In this regard, an experiment was implemented with seven different concentrations of aluminum including: 0.25, 0.50, 1.00, 2.00, 3.00 and 4.00 mg/L Al<sup>3+</sup> and three concentrations of boron including: 0.25, 0.5 and 0.75 mg/L BO<sub>3</sub><sup>3-</sup> with the control treatment. The experiment was concluded based on completely randomized design with three replications. Seeds of coriander were germinated in germinator and seedlings were grown in Hogland´s solution with different boron and aluminium concentrations. Results showed that different levels of Al<sup>3+</sup>, decreased dry weight, leaf area, length of shoot and root, amount of chlorophyll and aluminium, while proline concentration and Al<sup>3+</sup>accumulation increased. Nearly, in all concentrations of Al<sup>3+</sup>, plant height, dry weight and chlorophyll content promoted with increasing boron concentrations, but proline concentration was decreased. It could be concluded that application of boron along with Al<sup>3+</sup>, might have proved plant growth and neutralized effects of Al toxicity.
<strong> </strong>
برای بررسی تأثیر عنصر بور در بهبود تحمل گیاه گشنیز به فلز سنگین آلومینیوم، آزمایشی با هفت غلظت مختلف آلومینیوم شامل: 25/0، 5/0، 1، 5/1، 2، 3 و 4 میلیگرم در لیتر Al3+ و سه غلظت مختلف بور شامل: 25/0، 5/0 و 75/0 میلیگرم در لیتر -BO33 به همراه تیمار شاهد به صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملا تصادفی با سه تکرار انجام شد. جوانهزنی بذرها در ژرمیناتور انجام گرفت و دانهرستهای گیاهی به محلول غـذایـی هوگـلنـد حاوی غلـظتهای مختلف آلومینیوم و بور انتقال یافتند. نتایج حاصل از این آزمایش نشان داد که سطوح مختلف آلومینیوم، موجب کاهش وزن خشک، سطح برگ و ارتفاع گیاه و همچنین میزان کلروفیل و آلومینیوم در گیاه گشنیز شد. اما میزان پرولین و انباشت آلومینیوم در گیاهان تحت تیمار به طور معنیداری افزایش یافت. با افزایش غلظت بور، طول بخش هوایی و ریشه، وزن خشک گیاه و مقدار کلروفیل در اغلب سطوح غلظت آلومینیوم به طور معنیداری افزایش یافت، اما این روند در مورد پرولین معکوس بود. چنین استنباط میشود که با مصرف بور در محیط رشد حاوی آلومینیوم، رشد گیاه بهبود و احتمالا آثار منفی ناشی از سمیت آلومینیوم تا حدودی خنثی میشود.https://ijpb.ui.ac.ir/article_18960_5b32966f4cb1a9a22eb75265e1f948e1.pdfدانشگاه اصفهانعلوم زیستی گیاهی3041-960372320150321The role of microRNA399 and sucrose in physiological responses to phosphate deficiency in Arabidopsis thalina plantنقش microRNA399 و سوکروز در پاسخهای فیزیولوژیک گیاه آرابیدوپسیس (Arabidopsis thaliana) نسبت به کمبود فسفر758618957FAفرزانهمحمدصالحگروه زیستشناسی، دانشکده علوم پایه، دانشگاه اراک، کد پستی 8349-8-38156، اراک، ایرانمجیدمهدیهگروه زیستشناسی، دانشکده علوم پایه، دانشگاه اراک، کد پستی 8349-8-38156، اراک، ایرانJournal Article20160614microRNAs (miRNAs) are noncoding small RNAs that generally function as posttranscriptional negative regulators. The miRNAs play a direct role in plant responses to many types of environmental stresses. For example miR399 had a role in response to Pi deficiency. The aim of this study was to investigate the role of miR399 and sucrose in some physiological responses of <em>Arabidopsis thaliana</em> plants to phosphate deficiency. Therefore, miR399-overexpressing transgenic and wild type <em>Arabidopsis</em> plants were used. The plant seeds were cultured on the Suc+Pi+ (S+P+), Suc-Pi+ (S-P+), Suc+Pi- (S+P-) and Suc-Pi- (S-P-) media. Pi+ and Pi- refer to 1.2 mM and 10 µM Pi, respectively and Suc+ or Suc- are media culture with 1% sucrose or without. The results showed that sucrose and miR399 had a dramatic effect on root architecture so that primary root length and its branches on S-P+ medium were significantly reduced in over expressed as compared with wild type plants. The highest anthocyanin and starch accumulation was achieved in S+P- media in both plant types. However, miR399 over expression was resulted in significant rise in anthocyanin accumulation on S-P- medium in transgenic relative to wild type plants. In addition, miR399 was resulted in significant rise in free phosphorous level in all types' media. compared to wild type. These results were probably due to the role of sucrose and miR399 in signalling pathway during phosphate starvation in <em>Arabidopsis</em> plant.
<strong> </strong>
میکروRNAها مولکولهایی با زنجیره کوتاه و غیرقابل ترجمه است که بیان ژنهای مختلف را در سطح پس از رونویسی تنظیم میکنند. تعداد زیادی از میکروRNAها در پاسخ به تنشهای مختلف محیطی نقش دارند. برای نمونه، miR399 در پاسخ گیاه به کمبود فسفات اهمیت دارد. پژوهش حاضر با هدف درک نقش متقابل miR399 و سوکروز در پاسخ گیاه آرابیدوپسیس (Arabidopsis thaliana) به کمبود فسفات انجام گرفت. برای این منظور، از گیاه تراریخته آرابیدوپسیس که در آن بیان ژن miR399 افزایش یافته (OXmiR399) همراه با گیاه نوع خودرو استفاده شد. بذر گیاهان در چهار محیط کشت مختلف: محیط کشت با فسفر کافی همراه سوکروز (S+P+)، با کمبود فسفر همراه سوکروز (S+P-)، فسفر کافی بدون سوکروز (S-P+) و کمبود فسفر بدون سوکروز (S-P-) کشت شدند. P+ و P- به ترتیب اشاره به سطوح 2/1 میلیمولار و 10 میکرومولار فسفات دارد و S+ محیط حاوی سوکروز 1 درصد و S- محیط فاقد سوکروز است. نتایج نشان داد که در گیاهان تراریخت طول ریشه اولیه و انشعابات آن در محیطهای فاقد سوکروز و دارای فسفات کافی (S+P-) نسبت به گیاهان نوع خودرو به شدت کاهش یافت. بالاترین میزان تجمع آنتوسیانین و نشاسته در محیطهای S+P- در هر دو نوع مشاهده شد. به هر حال، در محیطهای S-P- بیان بالای miR399 موجب افزایش معنیداری در تجمع آنتوسیانین گیاه شد. miR399 موجب افزایش معنیداری در سطح فسفر آزاد گیاه در تمام انواع محیطها نیز شد. از سوی دیگر، در محیطهای حاوی فسفات کافی حذف سوکروز موجب افزایش معنیدار میزان فسفر آزاد در هر دو نوع گیاهی شد. احتمالا سوکروز و miR399 به طور همزمان در مسیر سیگنالدهی کمبود فسفات در گیاه آرابیدوپسیس نقش مهمی دارند.https://ijpb.ui.ac.ir/article_18957_c7840aedad0f8e2afd762a8125a0d9bc.pdf